మీరా తన గదిలోకి వెళ్లి అద్దం ముందు నిలబడింది.
ఆమె చేతితో తన గుండెను తాకింది.
గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది.
ఆమె మెల్లగా తనలో తాను అనుకుంది—
“నాకు ఆరవ్ మీద కోపం ఉందా…?”
కొద్దిసేపు మౌనం.
“లేక… అతన్ని కోల్పోతానేమోననే భయమా?”
ఆమె కళ్ళు మూసుకుంది.
మొదటిసారి…
ఆమె పెదవులపై ఒక చిన్న చిరునవ్వు వచ్చింది.
మీరా హృదయంలో ప్రేమకు నాంది పడింది.
ఆరవ్ ఇంట్లో…
రాత్రి 10 గంటలు.
మీరా తడిసిన బట్టలతో హాల్లో నిలబడి ఉంది. ఆమె కళ్లలో భయం,
మనసులో ఎన్నో ప్రశ్నలు.
ఆరవ్ తన ఫోన్ చూస్తూ మెట్ల మీద నుంచి కిందకు వచ్చాడు.
మీరాను చూడగానే ఆగిపోయాడు.
ఆరవ్: “మీరా! ఈ సమయంలో ఎక్కడికి వెళ్లావు?”
మీరా: “నేను… అది…”
ఆరవ్: “నేను అడిగింది ఎక్కడికి వెళ్లావని!”
అతని గొంతులో కోపం వినిపించింది.
మీరా: “కావ్య ఫోన్ చేసింది. అత్యవసరంగా కలవాలని చెప్పింది.
అందుకే వెళ్లాను.”
ఆరవ్ ముఖం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది.
ఆరవ్: “కావ్యనా?”
మీరా: “అవును. కానీ నేను అక్కడికి వెళ్లేసరికి ఆమె కనిపించలేదు.
ఫోన్ కూడా స్విచ్ ఆఫ్ చేసి ఉంది.”
ఆరవ్ కొన్ని క్షణాలు ఆమెను చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
ఆరవ్: “మీరా, నాతో ఏమైనా దాస్తున్నావా?”
ఆ మాట మీరా గుండెలో గుచ్చుకుంది.
మీరా: “మీరు కూడా నన్ను నమ్మడం లేదా, ఆరవ్?”
ఆమె కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.
మీరా: “ఈ ప్రపంచంలో నాకు ఎవరూ లేకపోయినా, మీరు నన్ను నమ్ముతారని
అనుకున్నాను.”
ఆరవ్ ఏమీ మాట్లాడలేదు.
మీరా తన గదిలోకి వెళ్లిపోయింది.
అతను మాత్రం అక్కడే నిలబడి ఉండిపోయాడు.
మరోవైపు కావ్య తన గదిలో ఫోన్‌లో ఒక ఫోటో చూస్తూ నవ్వుతోంది.
ఆ ఫోటోలో మీరా ఒక అపరిచిత వ్యక్తితో నిలబడి ఉంది.
కానీ అది నిజమైన ఫోటో కాదు. కావ్య తన కుట్ర కోసం తయారు చేయించిన
ఫోటో.
కావ్య: “మీరా… నువ్వు ఈ ఇంట్లో అడుగుపెట్టినప్పటి నుంచి ఆరవ్
నీ వైపే చూస్తున్నాడు.”
ఆమె కళ్లలో అసూయ కనిపించింది.
కావ్య: “నిన్ను అతని జీవితంలో నుంచి తొలగించడానికి నాకు ఎక్కువ
సమయం పట్టదు.”
ఆమె ఆ ఫోటోను ఆరవ్‌కు పంపించింది.
కొన్ని క్షణాల తర్వాత…
ఆరవ్ ఫోన్ మోగింది.
ఫోటో చూసిన అతని ముఖం కోపంతో ఎర్రబడిపోయింది.
ఆరవ్: “మీరా… నువ్వు నిజంగానే నన్ను మోసం చేస్తున్నావా?”
పడకగదిలో....
మీరా కిటికీ పక్కన కూర్చుని బయట కురుస్తున్న వర్షాన్ని చూస్తోంది.
ఆమెకు ఆరవ్‌తో గడిపిన అందమైన క్షణాలు గుర్తుకొస్తున్నాయి.
తనకు జ్వరం వచ్చినప్పుడు రాత్రంతా పక్కనే కూర్చున్న ఆరవ్…
తాను ఏడుస్తుంటే కన్నీళ్లు తుడిచిన ఆరవ్…
“నీకు నేనున్నాను” అని భరోసా ఇచ్చిన ఆరవ్…
ఇప్పుడు తనను అనుమానిస్తున్నాడని ఆమె తట్టుకోలేకపోపోటుండి.
మీరా: “ఆరవ్… మీరు నన్ను ప్రశ్నించండి. నన్ను కోప్పడండి.
కానీ దయచేసి నన్ను తప్పుగా అర్థం చేసుకోకండి.”
అప్పుడే తలుపు తెరుచుకుంది.
ఆరవ్ చేతిలో ఫోన్ పట్టుకుని లోపలికి వచ్చాడు.
ఆరవ్: “దీనికి ఏం సమాధానం చెబుతావు, మీరా?”
అతను ఫోన్‌ను ఆమె ముందు పెట్టాడు.
ఫోటో చూసిన మీరా ఆశ్చర్యంతో లేచి నిలబడింది.
మీరా: “ఇది… ఇది అబద్ధం! నేను ఈ వ్యక్తిని ఎప్పుడూ కలవలేదు!”
ఆరవ్: “అయితే ఈ ఫోటో ఎలా వచ్చింది?”
మీరా: “నాకు తెలియదు, ఆరవ్! నన్ను నమ్మండి!”
ఆమె అతని చేతులు పట్టుకుంది.
మీరా: “మీ మీద ఒట్టు… నేను ఏ తప్పూ చేయలేదు.”
ఆరవ్ ఆమె చేతులను నెమ్మదిగా విడిపించుకున్నాడు.
ఆరవ్: “నువ్వు చెప్పేది నిజమో అబద్ధమో నాకు తెలియడం లేదు,
మీరా.”
అతను బయటకు వెళ్లిపోయాడు.
మీరా నేలపై కూర్చుని వెక్కివెక్కి ఏడ్చింది.
తలుపు బయట నిలబడి ఉన్న ఆరవ్ ఆమె ఏడుపు విన్నాడు. అతని కళ్లలో
కూడా బాధ కనిపించింది.
అయినా అతను తిరిగి లోపలికి వెళ్లలేకపోయాడు.
ఉదయం మీరా కిందకు వచ్చింది.
ఆరవ్ డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర కూర్చుని ఉన్నాడు. ఆమెను చూసినా
పలకరించలేదు.
మీరా అతని ముందు కాఫీ కప్పు పెట్టింది.
మీరా: “మీకు ఇష్టమైన కాఫీ.”
ఆరవ్: “నాకు అవసరం లేదు.”
ఆమె ముఖంలో చిరునవ్వు మాయమైంది.
మీరా: “నిన్నటి వరకు నేను చేసిన ప్రతి చిన్న పనిని మీరు గుర్తించేవారు. ఈరోజు నా ముఖం చూడటానికి కూడా మీకు ఇష్టం లేదా?” అన్నది.
ఆరవ్ మౌనంగా ఉన్నాడు.
మీరా: “ఒక్కసారి నా కళ్లలోకి చూసి చెప్పండి. నేను మిమ్మల్ని
మోసం చేశానని నిజంగా నమ్ముతున్నారా?”
ఆరవ్ ఆమె వైపు చూశాడు.
అతని మనసు ఆమెను నమ్మమని చెబుతోంది. కానీ ఫోటో అతన్ని కలవరపెడుతోంది.
ఆరవ్: “నాకు కొంత సమయం కావాలి, మీరా.”
మీరా: “మీకు సమయం కావాలి. కానీ నా మనసు పడుతున్న బాధకు మాత్రం
సమాధానం లేదు.”
అని చెప్పి ఆమె అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.
ఎపిసోడ్ 4 ముగింపు.
No comments:
Post a Comment